اين‌ها نام تعدادى از راويان احاديثى است كه معترف به نزول آيه ولايت دربارهء امير مؤمنان على عليه السلام شده‌اند . مسلّماً با اندكى جست و جو ، روشن خواهد شد كه شمار روايان اين احاديث بسيار بيشتر از اين تعداد است ، اما هدف ما در اين مقام صرفاً ذكر نام برخى از راويان در اعصار مختلف بود . در ادامه به طرح و بررسى برخى از اين احاديث خواهيم پرداخت . متن احاديث مربوط به شأن نزول آيه ولايت حديث يكم ابن أثير در جامع الأصول ، از رزين ، از نسائى و او از عبداللَّه بن سلام روايت مىكند كه گفت : أتيتُ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ورَهْط من قومي ، فقلنا : إنّ قومنا حَادُّونَا لما صدَّقْنا اللَّه ورسوله ، وأقسموا لا يُكلِّمونا ، فأنزل اللَّه تعالى « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا » . ثم أذَّن بلال لصلاة الظهر ، فقام الناس يُصلُّون ، فمن بين ساجد وراكع ، إذا سائل يسأل ، فأعطاه عليّ خاتَمه ، وهو راكع ، فأخبر السائلُ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله‌فقرأ علينا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ * وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّه وَرَسُولَهُ وَالَّذينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّه هُمُ الْغالِبُونَ » « 1 » ؛ « 2 » من و تعدادى از قوم و خويشانم خدمت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله رسيديم و عرض كرديم : قوم ما ، به خاطر آن چه خدا و رسولش با ما تصدّق كرده‌اند ، ما را محدود ساخته و قسم خورده‌اند كه با ما سخن نگويند . پس خداى تعالى [ اين آيهء شريفه را ]

--> ( 1 ) . سورهء مائده : آيه 55 - 56 . ( 2 ) . جامع الأصول : 8 / 664 / ح 6515 .